PODIZANJE TENZIJA DOK SE GURAJU ŠTETNI PROJEKTI?

Da je atmosfera u Republici Srpskoj dovedena do usijanja, naročito poslednjih mjesec dana, svjedoče brojne neartikulisane izjave koje dolaze sa televizijskih stanica, ali i dešavanja u gradovima i opštinama. Podižu se tenzije koje normalnom čovjeku, za pristojan život, nikako nisu potrebne.

Kome to treba i zašto?

Treba pohlepnim investitorima, koji ispod tepiha teških tema, zvezkanja oružjem, podsjećanja na ratne strahote, i dalje guraju svoje projekte kojima uzurpiraju našu zemlju, pa čak i vazduh. U Vlasenici nema omladine, ljudi na ulicama ima ali kao da je svaki dan policijski čas. Da je kroz Vlasenicu prošao tornado, ne bi ostavio posledice kakve je ostavlja politika koja se, identična, vodi na nivou cijele države.

GDJE SU VLASENIČKI MLADI, ZBOG KOGA SU POSTALI NOMADI?

U opštini u kojoj se napravi atmosfera beznađa, razočarenja i straha, najlakše je progurati ideje kakve se u Vlasenici forsiraju ispod radara velikog nacionalnog zanosa. Ideja uvoza otpada koji se u čistoj Evropi gomila, pa treba negdje hitno da ga prebace i dalje je aktuelna i borba protiv uvoza smeća u Vlasenicu, nije gotova.

Oživljena je i ideja male hidroelektrane u Gornjem Zalukoviku. U opštini koja u pogonu ima dvije stare hidroelektrane, gura se ideja gradnje nove, a poznato je kakav haos i devastiranje prirode ostavljaju moderni graditelji hidroelektrana u cijeloj zemlji.

Nove male hidroelektrane u BiH i Srbiji

Dobrobit lokalne zajednice nije razlog za gradnju ove elektrane. Sa koncesionom naknadom za izgradnju MHE ,,Gornji Zalukovik’’ od samo 3% od ukupno ostvarenog prihoda, opštine Vlasenica i Milići, bi imale minimalne koristi od ovog projekta. Nova radna mjesta, takođe nisu argument za ovaj projekat, prema dostupnom dokumentu, ona bi bila bez stalno zaposlenih radnika. Podatak da Republika Srpska izvozi struju, govori da ne postoje problemi sa nedostatkom električne energije. U dostupnoj dokumentaciji, kao obavezan dio projekta o atmosferskim uticajima, opisane su klimatske karakteristike iz sedamdestih godina prošlog vijeka, što nas je neodoljivo podsjetilo na bisere iz Studije uticaja na životnu sredinu za objekat za hemijsko-termički tretman otpadne plastike. Traljavo i taktikom ofrlje su urađena oba dokumenta, koja treba da budu ozbiljni dio projekta i da stručnu i nestručnu javnost argumentovano informišu o svim bitnim pitanjima.

U međuvremenu, Vlasenica izgleda kao da umire na aparatima.

Oni koji tenzije podižu do maksimuma, znaju da nacionalizam iseljava narod i njima je to cilj.

Molimo sav pošten, normalan svijet koji živi od svog rada, da se više nikada niko ne upeca na tu demagogiju. Iza nje nije patriotizam već surovo čuvanje i umnožavanje, ko zna kako, stečenog profita.

Mi vjerujemo da narod neće pokleknuti pred novim, fabrikovanim pritiskom.

Vlasenički nomadi su tu, i neće odustati.